Zolderarchief.

Vanmorgen draaide ik tegelijkertijd met een krijtstreepkloon de postbussenruimte binnen. Bij de balie stond een absoluut niet te versmaden secretaressetype wat onhandig te keuvelen met de postbussenbaas.
“Morge Janny”, zei de krijtstreep bij binnenkomst, het kwijl nog net van z’n lippen likkend. Geschrokken en blij tegelijk draaide Janny zich om. “Oóóh…, goedemorgen TT. Jeetje, je laat me een beetje schrikken! Hè gelukkig, je bent er toch! Ik dacht dat je er vandaag niet zou zijn. Je zou toch gaan golfen?” Haar lichaamstaal en de manier waarop ze naar hem keek verraadden dat ze zich vermoedelijk regelmatig en niet geheel onvrijwillig door hem op de archiefzolder liet nemen.
“Tja…”, zei TT, “dat was ook eigenlijk de bedoeling, maar die account van gistermiddag wou maar niet happen. Dus ik moet ‘t vanmorgen nog maar eens proberen, met een andere prospect, want anders haal ik m’n target deze maand niet. Maar… neem maar van mij aan, voor elf uur hangt er een of andere kwibus aan hoor! Dus als het een beetje mee zit, staat deze jongen na de lunch zijn handicap weg te maaien op de golfbaan.”
“Half twaalf in ’t archief dan maar?” Janny trok bij het woord ‘archief’ beide wenkbrauwen op en keek hem bijna smekend aan.
“Deal!” zei TT en zonder verder enige aandacht aan haar te besteden, beende hij met inhoud van z’n zojuist geleegde postbus terug naar zijn dubbel geparkeerde zilverkleurige yuppentractor. Janny volgde niet veel later zijn spoor om vervolgens in haar door de zaak ruimbeletterde Smart te stappen. 

Stom, stom, stom, dacht ik, terwijl ik de foldertjes en de andere goed bedoelde rotzooi uit m’n postbus in de prullenbak gooide. Idioot dat ik daar niet eerder op gekomen ben. Het wordt, volgens mij, de hoogste tijd om op zolder ook maar eens een archief aan te leggen.

Geplaatst op: Dinsdag 18 december 2007 om 11:22 uur