Terug naar af.

“Zonder geloof kun je niet functioneren”, zei premier Balkenende onlangs in een televisie-interview bij RTL5. Doelde hij daarmee op zichzelf, dat wil zeggen: kan híj niet functioneren zonder geloof of bedoelde hij dit in het algemeen? Ik hoop het eerste. Want anders zegt hij letterlijk, dat ik, net als vele anderen, mijn werk niet goed doe en hier niet thuis hoor.
Dat zou een kwalijke zaak zijn, want wie is hij om daar een oordeel over te hebben. Aan de andere kant geeft zo’n uitspraak van de premier eens te meer en duidelijk weer hoe zijn denkwereld in elkaar steekt. En dat zijn denkwereld niet de mijne is, moge duidelijk zijn.
Ik hoor hem aan en denk: Ach…’t zal wel jòh. Ik nuanceer zo’n uitspraak en voel mij absoluut niet op m’n pik getrapt, maar ik vraag me wel af of het in het omgekeerde geval ook zo zou zijn. Als ik bijvoorbeeld zou zeggen: “Met een geloof kun je niet goed functioneren”, trap ik vermoedelijk op héél veel zielen en wordt mij kwalijk genomen dat ik geen respect toon.
Leg het mij maar eens uit: Waarom wordt altijd van mij wél verwacht dat ik begrip toon aan al degenen die zich niet in mijn denkwereld kunnen of willen verplaatsen!
Want laten we eerlijk wezen en daar kunnen we kort of lang over bomen, maar ik ben er heilig van overtuigd, dat het geloof je denkwereld beperkt en je niet in staat stelt te nuanceren.
Waarom denken gelovigen altijd dat zij, vanuit hun achtergrond en overtuiging, de wijsheid in pacht hebben en dat hun leer de enige en de ware is. En daarbij in het debat zelfs niet schromen om mij hun denkbeelden te verkondigen als zijnde de waarheid. Let wel, hún waarheid en dat is niet de mijne!

Er is op dit moment in de westerse wereld een vreemde tendens gaande en het geloof speelt daarin een belangrijke rol. Er is angst voor een film die maar niet uit wil komen, foto’s mogen niet in het museum tentoongesteld worden, blasfemie mag absoluut niet uit de grondwet en de tien geboden, las ik deze week in de krant, moeten aangepast worden aan deze tijd. Wat moet ik me daar in hemelsnaam bij voorstellen: “Gij zult niet hands-free bellen in de auto?”

Nee.., ik dacht dat we de laatste decennia op de goede weg waren en dat kerk en staat van elkaar gescheiden zijn, maar niets is minder waar. Volgens mij gaan we weer terug naar af, met het geloof hoog in ‘t vaandel.
Hou me ten goede, van mij mag iedereen geloven wat ie wil hoor, maar val mij d’r in godsnaam niet mee lastig!

© Frans de Leef

Geplaatst op: Dinsdag 18 maart 2008 om 11:52 uur