Eigen grond

Sinds de crisis gaat het best wel goed met mij, financieel gezien dan. Niet dat het een vetpot is, want in de kunsten is het altijd vechten voor je bestaan. Maar…, stel dat morgen mijn vaatwasser en mijn wasmachine ermee kappen, dan kan ik zonder problemen naar een winkel lopen, m’n poeplap trekken en nieuwe aanschaffen. Dat is op zich een lekker gevoel, want ik heb ook andere tijden gekend waarbij ik letterlijk elke gulden drie keer moest omdraaien. Nou weet ik wel dat geld niet altijd gelukkig maakt, maar om wat achter de hand hebben is toch wel erg prettig.
Een goede vriend van mij zei laatst: “Frans jongen, met geld moet je geld maken. Als je verstandig bent moet je nú gaan beleggen of investeren!”
“Ja”, zei ik, “maar waarin dan? Griekse of Italiaanse staatsobligaties lijken mij op dit moment nou niet bepaald een optie.”
“Nee Frans”, zei hij, “je moet investeren in edelmetalen, goud of zilver.” 

Ik weet nog van vroeger dat mijn oma altijd zei: “De enige financiële zekerheid in het leven, is goud.” En zij kon het weten, want in de linnenkast in haar slaapkamer stond, achter een stapel handdoeken, zo’n ouderwetse koektrommel, die tot de rand toe gevuld was met gouden vijfjes en tientjes. Als kind mocht ik daar van oma wel eens naar kijken en soms, héél soms nam zij het trommeltje uit de kast en mocht ik zittend op haar bed Dagobert Duckje spelen.
Waar het koektrommeltje gebleven is weet ik niet, maar volgens mijn moeder was het daags na het overlijden mijn oma plotsklaps uit de linnenkast verdwenen. In ieder geval heeft die rijkdom mijn oma, voor zover ik weet, niet gelukkiger gemaakt. Gevoelsmatig is het beleggen in goud voor mij dus ook niet echt een optie. Maar…, vraag ik me dan af: waar zou ik met mijn ‘potje over’ dan wél in kunnen investeren?

Soms worden ideeën je zomaar in de schoot geworpen.
Onlangs zag ik op de TV een reclame waarin een vrouw haar man belt met de mededeling dat het best een lekker sloepje is en of hij even via internet het gevraagde bedrag voor dat bootje wil overmaken. En dat er bij de aanlegsteiger van die sloep ook nog een leuk stukje grond te koop ligt.
Grond, dacht ik. Dat is het! Eigen grond! Wat wil een mens nog meer en zeker nu! De huizenmarkt is aan het kelderen, dus de grondprijzen zakken daar in mee. Je zou wel gek zijn als je dat liet schieten!
Ik ben meteen her en der gaan informeren. Heb me uiteraard goed laten voorlichten en geloof het of niet, maar deze week heb ik niet te versmade grond kunnen verwerven en nog hele mooie vruchtbare grond ook. Grond waar ik écht iets mee kan. En gelukkig heb ik komend weekend niets bijzonders te doen, dus deze jongen gaat eindelijk thuis de planten maar eens verpotten.

©Frans de Leef 

Geplaatst op: Zondag 20 november 2011 om 16:23 uur